25/03/2016

Alibi’s voor sociaal contact in Zwolle

Soms kom je zomaar, via-via, op een site terecht waar je vrolijk van wordt. http://www.jouwzorgismijeenzorg.nl is daar een voorbeeld van [1]. Hoe komen buren meer in contact met elkaar? Willemieke van den Brink en Anne Marth Kuilder onderzochten het in Wipstrik, Zwolle. De uitkomsten: ‘Groen, gewoon doen!’, een ‘Welkom in de Straat’-doos en een ‘Kleinste vorm van zorg’-invulboekje. En oh ja, fietsbanden plakken op straat helpt ook om buren zomaar tegen te komen.

 

Design-thinking rukt op. En social design vaart in het kielzog mee. Precieze definities kunnen mensen niet geven, maar het komt ongeveer neer op: een creatieve manier van denken als antwoord op maatschappelijke vraagstukken. Verbeeldingskracht is belangrijker dan de ratio. De focus is op oplossingen in plaats van probleemanalyses. En last but not least: er is vrolijkheid in plaats van ernst. Je krijgt weer zin in de maatschappij!

 

De onderzoeksters achter ‘Jouw zorg is mij een zorg’ zijn de wijk ingegaan met vraagstuk nummer één in het sociale domein van vandaag de dag: de veranderingen in de zorg vragen iets van ons allemaal, hoe gaan we dat met elkaar doen? Mensen moeten bij een lichte zorgvraag een beroep doen op hun netwerk. Maar kinderen wonen vaak veraf…kan de buurt iets doen?

 

De bewoners van Wipstrik vertelden: vroeger had je meer vanzelf contact. Vrouwen lapten de ramen. Kinderen speelden op straat. En er waren minder televisies: mensen keken bij elkaar. De deel-economie avant la lettre. Willemieke van den Brink en Anne Marth Kuilder bedachten hedendaagse alibi voor sociaal contact.

 

  • Groen? Gewoon doen! Door groen aan te leggen, met inschakeling van je plantenminnende buurman en desnoods in de vorm van een kunstgrasmatje van één bij één meter maak je contact.
  • ‘Welkom in de straatdoos’. Een doos waar iedereen in de straat iets in doet ter verwelkoming van de nieuwe buren.
  • Het ‘kleinste vorm van zorg invulboek’: mensen staan huiverig tegenover grote zorgopgaven, maar vinden het makkelijk aan te geven wat ze zelf wel kunnen doen.

 

De website toont een manier van denken die in veel wijken en gemeenten tot andere oplossingen zouden kunnen leiden. De schrijfsters laten het project ook bewust onaf. Er moet ook in de toekomst iets te verbeelden blijven.

 

Voetnoten:

  1. http://www.jouwzorgismijeenzorg.nl