10/03/2016

Heeft de jeugd de toekomst?

Ontluisterend, ontroerend, beangstigend… het is zoeken naar het juiste woord nadat je ‘2 werelden, 2 werkelijkheden, hoe ga je daar als docent mee om?’ gelezen hebt [1]. Margalith Kleijwegt schreef het rapport in opdracht van minister Bussemaker. Het gaat over de belevingswerelden van middelbaar scholieren, onder andere op het ROC Twente.

 

De titel zegt geen woord te veel: onze jongeren blijken in heel verschillende werelden te leven. De één denkt dat ‘9-11’ een complot van zionisten is om de moslims zwart te maken. De ander weet met grote stelligheid te melden dat de foto van het aangespoelde dode jongetje in scene is gezet. Weer een ander ziet in vluchtelingen voornamelijk een bedreiging.
De tegenstelling in de klas worden groter en verharden. Docenten begeleiden moeilijk gesprekken, reageren op extreme standpunten, signaleren radicalisering.

 

Kleijwegt heeft nog een andere boodschap: het gebrek aan toekomst. Kinderen vragen zich af of er nog vaste banen voor ze zijn. Of er überhaupt wel werk is als zij van school komen. Of er woningen zijn. Welke plaats zij hebben in onze maatschappij. De toekomst is er niet één van kansen, maar van angst.

 

Hetis goed dat dit rapport geschreven is. Het zou nog veel beter zijn als we als samenleving hoop konden bieden. De politiek staat zeer ver af van de jongeren. Zij verwachten er weinig van…of eigenlijk niets. We kunnen de verwachtingen alleen maar overtreffen.

 

Voetnoten:

  1.   https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2016/02/01/twee-werelden-twee-werkelijkheden-een-verslag-over-gevoelige-maatschappelijke-kwesties-in-de-school